Afgelopen februari was er een 5-daagse sessie gepland aan een 35ha grote grintput in het noorden van Frankrijk. Het water kende ik al een aantal jaren en ben er in oktober 2007 voor het eerst geweest en niet zonder resultaten. Maandagmorgen de 23ste stond ik om 4.30u bij Kevin Verveer om vanuit daar richting Frankrijk te vertrekken. Vader Kees Verveer had voor vertrek nog een lekker bakkie koffie gezet. Na Kees wat de gek te hebben aangestoken dat die zo moest werken en wij vissen, Kees ook in hart en nieren karpervisser en field tester bij MTC Baits, reden we om 5.00u richting Frankrijk. Na een rit van ongeveer vijf uur waren we op plaats van bestemming. Eerst gingen we nog even boodschappen halen daar ik die nooit meeneem. We hadden o.a. eieren ingeslagen die Kevin heel uit de kar pakte maar vanuit zijn handen ook zo weer gebroken op de grond lagen. Ik heb nog nooit iemand zo rood zien worden en lag in een deuk van het lachen.

Bij het water aangekomen reed ik naar de stek toe. Er was verder niemand aanwezig wat we ook verwacht hadden zo vroeg in het seizoen. De stek waar ik ging vissen was dezelfde als in het najaar. Deze bestaat dan ook uit een paar hotspots zoals een richel in het midden van het water vol waterplanten. Het water was op het moment azuurblauw en glashelder, dit vond ik persoonlijk minder maar goed. De waterdiepte is vier meter en de bodem is vrij hard, maar er zijn ook stukken vol met drek. We bouwden onze spullen op en ik gooide de thermometer in het water en klokte 6 graden. Met de boot werd het water opgegaan en werden de stekken voorzien van DeLiver ballen. Ik voerde niet al te veel om eerst eens te kijken of de vis wel activiteit vertoonde. Er zit op deze put een ongekend mooi bestand van Hongaarse vissen tot over de magische 30kg grens. Werkelijk schitterde vissen.

De eerste avond en nacht was er geen teken van vis, totdat om 8.00u in de ochtend de eerste run zich aandiende. Ik had na een korte dril een mooie spiegel in het net van 8kg. Kort erop weer een run, ditmaal een schub van hetzelfde formaat. Na het voorzien van de rig van gesoakte ballen dropte ik het hele zaakje met een voerboot weer tegen de richel zo’n 100m uit de kant, de hotspot! Overdag was het rustig net zoals de nacht. Klokslag 8.00u liep de rechterhengel af. Alweer een supermooie spiegel. Qua gewicht mocht het wel omhoog, maar het waren stuk voor stuk zeer mooie vissen. Ik vermoede dat er een kleine uitzetting was geweest en dit klopte wat ik naderhand hoorde. Deze kleinere vissen waren er sneller bij dan de giganten die deze put herbergt.

Het systeem dit ik vis is vrij simpel, maar zeer goed hakend. Vooral met zulke grote vissen die hier rondzwemmen ga je toch voor zekerheid. Deze onderlijnen zullen in de toekomst ook op de markt worden gebracht evenals leadcore, haken en rigfoam. Tevens testen we de nieuwe DeLiver dip wat het haakaas een zekere meerwaarde meegeeft bij het vangen van onze vriend de karper. Bij Kevin was het rustig op de stek de eerste dagen, maar hij bleef vol vertrouwen. Tegen de avond vaarden we de hengels opnieuw uit wachten op wat ging komen. Het was inmiddels etenstijd geworden en ik ging het eten maken. We hadden heus een complete maaltijd met biefstuk, gebakken aardappelen, champignons, wortelen en met als klap op de vuurpijl een heerlijk toetje met een lekkere Kronenbourger na. De nacht bleef wederom rustig en nu de ochtend ook tot plots om 12.00u mijn delkim afgaat. Wederom een pracht van een schubkarper, maar niet het gewicht waar ik aan denk.

Het was woensdagmiddag toen ik besloot eens rond de put te gaan. Ik zag mooie snoek in het riet liggen terwijl ik stekken aan het verkennen was. Stekken die we de volgende sessie willen bevissen zijn gefotografeerd. Toen ik terug kwam hadden we bezoek van een fransman die hier 500m vanaf woont. Hij was zo vriendelijk ons goede info te verschaffen over het water. Ook van een mogelijk interessant water verderop, welke ik nog graag een keer wil bevissen, voorzag hij ons van info. Dit alles onder het genot van een Kronenbourger, deze info scheelt je heel veel research en dat voor een flesje bier! Op de stekken bleef het rustig, er kwam geen vis uit. De omstandigheden waren weliswaar super, zuidwestenwind, af en toe een zonnetje en temperaturen van 15 graden. Zou ons dan toch de watertemperatuur nekken?!

De volgende ochtend om 6.30u werd ik gewekt door het unieke geluid van mijn delkim. Wederom een mooie vis. Ik vaarde de hengel weer uit, plots kwam de andere delkim tot leven. Ditmaal een mooie spiegel rond de 8kg. Mijn vriend Kevin lag nog te slapen terwijl ik koffie had gezet. Ik wekte Kevin door aan zijn lijn te trekken en de delkim te laten fluiten, toen wou hij er wel uit! We gingen een lekker ontbijt maken, gebakken ei met croissant en stokbrood. In totaal had ik nu 7 vissen gevangen wat op zich niet verkeerd is voor een wintersessie. De volgende ochtend kreeg ik een volle fluiter net terwijl ik mijn haren aan het wassen was. Met een kop vol schuim pakte ik de hengel van de steun en begon te drillen. Ondertussen kwam Kevin met een handdoek want ik zag nog maar weinig door het schuim heen. Dit heb ik wel weer dacht ik! Even later gleed een mooie Hongaarse schub het net in.

Kevin verlegde een hengel op een ondiepe plaat op 150m uit de kant en ging flink voeren. Ik ging ook nog eens het water op met de boot om de stekken aan te voeren. De volgende morgen had ik twee kleine vissen en overdag viel het weer dood. Dit was in het najaar ook al het geval, maar toen kreeg je in de avond tenminste nog aanbeten. In de middag begon het hard te regenen en ik ging samen met Kevin onderlijnen en leadcores knopen. De regen hield aan tot diep in de nacht. Ook deze nacht kwam er geen vis af, de nachtelijke uren rendeerden totaal niet zowel ondiep als diep. De grote vissen hadden ook nog geen zin om te eten. Overdag ving ik nog een prachtige schub, maar verder bleven de beten uit. De laatste avond zaten we een lekker biertje te drinken tot plots de delkim van Kevin begint te krijsen. Gelukkig had Kevin ook vis. Een kleine schub, maar goed hij ging niet met lege handen naar huis. De volgende ochtend bleef het ook stil bij mij. Rond 11.00u gingen we weer huiswaarts.

Tijdens een wintersessie ben je van verschillende factoren afhankelijk hoe goed je je best ook doet. In april zal ik dit water weer aan doen samen met mijn maatje Albertino Essers en dan worden de kaarten opnieuw geschud. Maar het belangrijkste is dat je een ervaring rijker bent en in Frankrijk wordt niet elke sessie dikke vis gevangen!