In het najaar van 2008 stond er een trip gepland naar het legendarische Rainbow Lake. Een trip die niet is geworden wat je er van verwacht en als het allemaal tegen valt wordt er normaal niet veel over verteld daarom dit sessieverslag.

Als de zon schijnt en het regent dan ontstaat er een mooie speling van de natuur in de vorm van een regenboog, in het Engels rainbow. Er is nog een dergelijk mooie speling van de natuur (met hulp van de mens weliswaar) in de vorm van Rainbow Lake. Hier zijn de afgelopen jaren al zo vele grote vissen gevangen dat de gewichten die je daar over hoort je laten duizelen, 20 kilo, 25 kilo en ja zelfs 30 kilo.

In het leven dat je leeft zijn gezondheid en familie zeer belangrijk evenals vrienden, maar dan wel die vrienden waar je blind op kunt varen. Ik verkeer in de gelukkige positie dat ik zo een vriend heb in de vorm van Erik van Hattem. Hij vroeg in 2006 of ik zin had mee te gaan naar het beroemde Rainbow Lake en dat was niet tegen dovemans oren gezegd. Natuurlijk ga ik mee! Erik had twee keer een week geboekt en wel in oktober 2008 en novermber 2008. Onze trip zou in oktober plaatsvinden.

Zo als wel vaker met trips naar Frankrijk gaan we een dag eerder weg en overnachten we circa 200 kilometer voor de bestemming in een soort F1 hotel. De volgende morgen op tijd weg en na een verkeerde afslag te hebben genomen, we zaten aan de verkeerde kant van de rijksweg, is het zoeken geblazen maar ook hier komen we weer uit en daar staan we dan voor de poort van Rainbow Lake.

Het is een gezellige bende bij aankomst en karpervissers uit verschillende landen komen bijeen. Zo zijn er Hongaren, Fransen, Belgen, Engelsen en Nederlanders. Zij komen allemaal voor maar één ding, dikke vissen. Ook hier blijkt dat je stek gebonden bent en er zijn altijd stekken die het beter doen als de rest maar als de vis los is kun je overal vangen. Zoals je wel zult begrijpen was dit helaas niet het geval. Oké, er wordt tijdens deze week wel vis gevangen en ook vissen van over de 30 kilo grens, maar over het algemeen worden de vissen aan de andere kant gevangen. Rainbow Lake is tenslotte ook 45 hectare groot.

Wel worden er wat vissen gevangen bij ons in de buurt. Stek 14 en stek 18 brengen enkele 20 kilo vissen op de kant maar echt wild is het niet. Als alle hengels op verschillende dieptes liggen begint het wachten en wachten en wachten. Als het rustig is en blijft komt de twijfel en dan na twee dagen alles maar weer anders, verschillende dieptes, een andere rig, en pop-up, een nootje... misschien misschien misschien. Dan waar je dagen op zit te wachten gebeurd dan toch. Een paar piepen op woensdag, ik pak de hengel en zet de haak, gelijk springt er wat en nog een keer. Nee hè, toch geen steur. Na dagen wachten mijn eerste vis, een steur van 10 kilo. Ik ga de rest van de week door het leven als de ‘gesteurde’. En half uur later toch een beet van een karper, een korte spiegel met een beste buik. De eerste Rainbow vis is binnen, 10,5 kilo.

De rest van de week blijft het zoeken, maar waar. Als de vissen het laten afweten is het moeilijk zoeken. Maar zoals zo vaak op dit soort wateren kan een vis je trip maken en dat blijkt ook wel als mijn maatje na een paar mooie vissen toch nog een bak van een spiegel weet te vangen en wel één van 26,5 kilo. Your trip is made! De laatste nacht blijft het rustig en stil. Zaterdag rond 10 uur gaan we weer richting huis. Zo zie je maar weer. Voor de ene is een vissessie een succes en voor de andere niet, maar ook dit mag op papier worden gezet.