Donderdagavond 29 februari, na 's middags wat gevoerd te hebben met MTC ballen, ga ik 's avonds een paar uurtjes zitten, de zuidwester blaast al een paar dagen en dat wekt bij mij een hoop vertrouwen. Ik zit er vanaf 20.00u en tegen 22.00u krijg ik een rustige beet, pak de hengel en draai de baitrunner eraf. Voel een paar zware bonken en... los? WTF! Dit gebeurt me zelden. Moedeloos draai ik de boel binnen, ben sprakeloos, de fluor carbon onderlijn is doormidden! Koen (van Goor) gebeld en die vertelt me direct dat hij daar ook geen goede ervaring mee heeft gehad. Ja komt hij nu mee hahaha, bedankt maat!
Vrijdagavond 20.30u ben ik weer terug, er is zwaar weer voorspeld, maar ik heb de smaak te pakken. Bouw snel alles in de regen op en als de hengels er in liggen pak ik een bakkie koffie. Ik verwacht dat de wekker weer om 22.00u gaat, dus blijf tot die tijd wakker op de stretcher liggen. De wind trekt als maar harder aan, gelukkig zit ik in de luwte, maar krijg toch met regelmaat een tak op de plu. Ik had geen zin om met dit weer de tent op te zetten. De golven klotsen op de kant en de regen tikt op de plu. 22.30u ik kruip dan toch maar de slaapzak in, doezel een beetje weg en droom van... Dan om 23.00u een bloedstollende fluiter! G#v_rd.. snel de slaapzak uit, laarzen aan, gris de hengel van de steun en YES, die hangt, maar door dat gestuntel heeft hij toch al wel 50mtr gepakt. Rustig aan komt tie mijn kant op en ik kan 'm vrijwel moeiteloos scheppen, het regent nog steeds. De eerste is binnen, een mooie puntgave schub van een pondje of 16. Snel weer een zakje PVA met boiliekruim en halve boilies aan de rig, wat ruiken die krengen toch lekker!
Een half uurtje later een trage run die stopt en als ik bij de hengel kom knalt tie ervandoor, een flinke fluiter als gevolg. Ook deze komt snel dichterbij en kan 'm rustig scheppen. Een fantastische warrelschub van ook een pondje of 16. Weer een half uur later, ik waai bijna uit mijn broek en vraag me af waar ik in godsnaam mee bezig ben, kondigt vis nr. 3 zich aan. Nu van de linkerhengel die zo'n 80mtr verderop ligt in de kom. Deze vis komt als een dolle op me af gezwommen en het enige wat ik doe is snel binnen draaien en het net in het water steken en scheppen! Zo dat ging lekker. Dit is een heel aparte vis. Hij of zij is een schub, maar heeft de kleur van een spiegel, en de schubben zijn haast niet te voelen en zien, wie het weet mag het zeggen, maar volgens mij is dit een vuilnisbakkenras! Wel zeer mooi en wederom een pond of 16.
Als ik het aas 80mtr verderop heb neergelegd en weer wat van die heerlijke ballen heb gestrooid, knalt mijn rechterhengel er opnieuw vandoor! Tjonge ze zijn helemaal los vannacht! Ik ook, doe geen oog dicht zo! De regen komt horizontaal in mijn gezicht en ben drijfnat, maar maal er niet om, het is 1 maart en ik vang alsof het hartje zomer is! Sterker, zomers gaat het langzamer. Deze is iets zwaarder, een pond of 19. Ik probeer nu toch nog wat te slapen en lig met natte kleren in de slaapzak. Af en toe zie ik wat weerlicht, was er onweer voorspeld? 3.45u, het weerlicht gaat over in fellere flitsen en ik tel de tussenpozen van flits en donder, dit is echter niet te doen want ze volgen elkaar razendsnel op. Gelukkig zie ik het op afstand wel voorbij trekken.. althans dat dacht ik. Het wordt ineens muisstil en de wind gaat liggen,... is dit wat ze noemen: "stilte voor de storm?" Denk het wel, want ineens zie ik een mist van opspattend water mijn kant opkomen en de bliksem slaat nu kort na elkaar in en wel héél dichtbij. Ik hang met twee handen in de plu en doe een schietgebedje. Als dit maar goed gaat.
Ik heb dit één keer eerder meegemaakt, toen ik nog een Tommetje was zat ik met een maat aan een zijtak van de Oude IJssel. Toen bleef het onweer hangen en zaten we een kwartier lang te beven op de stretcher. Nu ben ik alleen, voel me heel klein en schijt nog net niet in mijn broek. Dit gaat hard, maar gelukkig drijft het wel snel voorbij. Dan blijft het stil, tot ik om 8.00u weer een keiharde fluiter op weer de rechterhengel krijg. Die heeft nu vier vissen geproduceerd. Wederom een puntgave vis, geen wondje in de bek. (Ik kijk altijd de bek na op eventuele haken... met of zonder fluor carbonlijn) ;-)
Dan om 10.30u een knal op de top en één piep van de Delkim, ik schrik wakker, maar er komt geen vervolg. Laat maar liggen, die vergist zich nog wel, maar besluit wel om hem na een half uur te verversen, deze bal ligt er al vanaf 4.00u in. Ik wil 'm verversen omdat ik de MTC ballen niet laat drogen. Je kunt ze met een beetje kracht zo in tweeën knijpen. Ze worden zo langzaam week en vallen na een dag, denk ik, wel uit elkaar. Heb dit ook met Koenie overlegt, zo heeft de azende witvis er op een gegeven moment grip op. Zien eten is doen eten zeg ik altijd maar.
Dat half uurtje redt tie niet want na 5 minuten braakt de Delkim enkele piepen uit. De swinger doet zijn naam eer aan, want hij gaat alleen maar op en neer, heel apart dit. Als ik aansla, sla ik een gat in de lucht. GRRRR mis! Of toch niet? Als ik binnendraai, voel ik ineens toch weerstand. HUH? Een logge vissenkop schud heen en weer. Met veel tegenzin komt ie mijn kant op. Zwemt een keer naar links, een keer naar rechts, maar dan komt tie toch onder de top. Oei, dit is het betere werk! Een groot vierkant vissenlichaam glijd het net in. YES! Dit is een goeie. Snel wegen... De eers0te 20-er is weer binnen, en wat voor één! 28 pond rond! Een FLITSENDE start van een nieuw seizoen, letterlijk en figuurlijk!
