Aaskeuze door het jaar heen. Goedkoop en verantwoord.

Eerst maar even iets uit de weg ruimen. Na jaren aas maken op het – voor mij - hoogst denkbare niveau, ben ik uiteindelijk terecht gekomen bij MTC Baits in Hengelo. Om te illustreren hoe dat zo kwam, zou je eens moeten langskomen. Een mooier aasbedrijf vind je niet zo 1, 2, 3… Het allerbelangrijkst is het feit dat we daar stomen. Da’s precies waar ik aan toe was in mijn aasmakerij en om te illustreren waarom citeer ik gemakshalve van de site:

 

 

“Een veelbesproken onderwerp de laatste tijd, is de manier waarop we onze bolletjes garen. Deze discussie is niet onterecht en ik neem hierin ook een zeer duidelijk standpunt. Dat komt zo. Eerst wat algemene basiskennis vanuit de professionele keuken.

Verhitting is een - noodzakelijk - kwaad voor de kwaliteit van ons aas. Dit is een feit. Je kunt namelijk rekenen wat je wil, en alles tot in de puntjes verzorgen, maar na verhitting van onze bol is er van dat mooie sommetje geen spaander meer in takt. Gezien veel – met name – aminozuren en vetzuren hittegevoelig zijn en domweg afbreken in de hitte, verandert de voedingswaarde van ons bolletje in een hitsige mum. Einde discussie!

“Dan verhit je die handel toch op een lager pitje?” hoor ik u denken. Dat is in principe een mogelijkheid, maar dat heeft ook weer een groot nadeel. Dit berust ‘m in het feit dat de koolhydraten op een te lage temperatuur niet zullen ontsluiten, en minder goed verteerbaar zijn. Ook zouden deze – in theorie - nog kunnen opzwellen na consumptie van onze vriend de karper en daar willen we al helemaal niet aan denken.  Tot zover de basiskennis.

Wat is er nu eigenlijk ‘mis’ met koken.

Het grote nadeel van koken, zit ‘m in het feit, dat een groot deel van de toegevoegde vaak dure attractors al uitlekken in de pan! Daarvan wordt het water erg vies en als dat ‘besmette’ water niet wordt ververst aleer er een lading van een andere samenstelling moet worden gekookt dan is ‘kruisbesmetting’ het resultaat. Kijkend vanuit een kwaliteitsoogpunt naar deze onacceptabele feiten is de simpele conclusie dat koken - wat alleen maar productietechnische voordelen heeft -  inferieur is aan stomen.

Laten we de grote bezwaren op een rijtje zetten van degene die tegen stomen zijn.

• Investering in professionele stoomapparatuur is te hoog.
• De temperatuur loopt in een stoompan té hoog op.

Kijk! Dat laatste is nu een argument waar ik iets mee kan. Een temperatuur onder de 80 graden vind ik ideaal om te garen en in een stoompan is dat moeilijk. Daarin loopt de temperatuur al snel te hoog op. Maar in een combisteamer niet! Dit is een oven waarin je de boilies kunt stomen en zelfs op hele lage temperaturen. Dit is tot op één graad nauwkeurig in te stellen! Hierdoor boek je aanzienlijke winst op de kwaliteit. Met name op de lange termijn zal dit vruchten afwerpen, maar ook de instant response is beter. Dus het argument van temperatuur hebben we uit de weg geholpen.

Maar ik wil het eigenlijk omdraaien. Probeer eens een hele dag boilies te koken op 80 graden Celsius. Wat er gebeuren gaat is dat je elke keer het kookwater kunt verversen, omdat de binding veel trager intreed en daardoor wassen alle goede zaken uit de boilies. Dure attractors verspilt. Ook zul je merken, dat veel recepturen gewoonweg niet lukken in water op die manier.

Nu heb ik niet de aard mensen – bewust – te beledigen, maar evenmin om een leugen te verkondigen. Er zijn nog altijd mensen die stellig beweren dat koken superieur is aan stomen. Ik vind dat onzin. Stomen in een steamer biedt de draaier de mogelijkheid een bol te produceren die qua voedingswaarde niet te evenaren is en dat zonder – onnodig - verlies van attractors. Bovendien is ‘kruisbesmetting’ met andere aasjes uitgesloten. Daar kan geen enkele, ook geen, (stoom)pan tegen op! I rest my case…”

 

Tight Lines

 

Mitsz

 

 

Lijkt me duidelijk. Kunnen we nu nog even wat andere onzin uit de weg ruimen, want wat heb je allemaal nodig om een knappe boilie te maken? Niet veel. Ook dat kan al vanaf een paar eurootjes per kilo. Soms echter, laat je je misleiden als het gaat om de keuze van je aas.

 

Wanneer kies ik welk aas?

 

Dat vragen de meeste vissers zich geregeld af. Om die vraag te beantwoorden, moet je eerst maar eens je goede ouwe knip raadplegen. Dat geldt ook voor mij. In de meeste gevallen houd ik het ook op een betaalbare bol. Soms echter, zijn de duurdere boilies een verrassend stuk goedkoper in gebruik dan je aanvankelijk zou denken. Daarover straks meer. Maar als het dus gaat om de keuze van je aas, kun je met enige zekerheid veronderstellen, dat je weinig aas - met een hoge instant respons - zult gebruiken, als je instant gaat vissen. Je zult iets moeten hebben dat opvalt en snel wordt geaccepteerd als zijnde voedsel. Soms moet er gewoon een pondje extra in. In zo’n geval is het weer beter om te kiezen voor een betaalbare bol, met een lager gehalte aan dure attractors. Kortom; voor elke situatie is er een optimale aassoort te vinden. Als je niet precies weet welk aas het best bij jouw visserij past, blijf dan even hangen. Maak ik ondertussen even een bakje koffie…

 

Nu weer even de centjes.

 

Stel je gaat instant vissen op een druk bevist water. Je koopt een zakje aas van € 10,- per kg., maar met een hoge instant respons. Da’s duur, je vangt er drie vissen mee en je hebt nog 400 gram over als je huiswaarts keert. Uitgegeven per gevangen vis: € 2,- meneer! Strikje eromheen? Kijk dat bedoel ik. Nu eens even kijken hoe het andere kamp er voor staat. We gaan een bol kopen van € 4,- per kg en eens lekker voeren. Na twee en een halve kilo per dag en drie dagen voeren zijn we al € 30,- lichter en dan hebben we nog geen vis gevangen! Je komt aan op je stek en er zit al iemand. Da’s balen! Je water wordt druk bevist, je kunt geen stek claimen, dus je hebt je geld over de balk gesmeten. Je ‘gast’ vangt vier vissen en jij een doekje voor het bloeden. Indien je dus op zo’n water vist, kun je beter niet – of anders - voeren en als het ware ‘om de rest heen vissen’. Hiervoor kies je liever een aas met een hoge instant respons en een duidelijke identiteit. Dan hoeven we niet zo lang te wachten achter die stokken en dus eh… hoe duur is een boilie nu eigenlijk?

 

Om de duurdere recepten thuis te maken, is er eigenlijk geen goedkopere optie. Eer je alles in huis hebt voor een paar kilo eersteklas wateroplosbare bollen, ben je een gevoelige hoeveelheid poen lichter. Uiteindelijk zul je kunnen concluderen, dat je goedkoper uit bent een zakje kant-en-klare freezerbaits te kopen. Wil je echter een beetje gaan voeren, dan kun je voor weinig geld al een knappe bol maken.

 

Wat heb je nodig?

 

Ten eerste de wens om met grote regelmaat grote karpers te vangen. Boilies maken is geen romantisch werk en al helemaal niet als je met een zak vismeel in de weer gaat. Volhouden dus! Het allerbelangrijkst bij het maken van een goede bol is de kwaliteit van de ingrediënten. Zorg dat je je spulletjes op een goed adres inkoopt. In de meeste gevallen kun je in je eigen buurt alles wel vinden. Om een heel jaar te kunnen vissen heb je de volgende ingrediënten nodig. Dus geen flavours, dipjes en meer van dat soort zaken. Het kan wel, maar is zeker niet nodig.

 

-   LT-vismeel

-   Predigested vismeel (eventueel)

-   Tarwemeel volkoren

-   Sojameel volvet

-   Tarwebloem

-   Maïsmeel

-   Tarwekiemen

-   Tarwezemelen

-   Eieren

-   Olie (liefst visolie, maar slaolie kan ook.)

 

Laten we maar beginnen in het vroege voorjaar. Als net al het ijs is weggesmolten kun je al goed vangen, als je op de juiste plek bent. Kies die lekkere zonnige dagen in februari en maart. Meestal vind je wel wat karpers in de rieten. Vooral als dat zonnetje er op staat te schijnen; dan kan het bijna niet fout gaan. Als je ze hebt gevonden, kun je je gaan afvragen waar je ze mee gaat verleiden.

 

Als het gaat om de instant visserij, kun je het hele jaar van alles gebruiken. Ik maak zelf al jaren geen verschil meer tussen zomer- en winteraas als het gaat om het instant vissen. Een stuk brood, een handje maïskorrels, wat boiliekruim, of een wurm. Dat moet je ter plaatse zelf beslissen. Ik knoop er graag een Solution snowman aan voor dit soort werk. Handje granen erbij en dan moet het goed gaan. Wil je graag een voerstekje opbouwen, kun je in deze tijd het beste met de volgende verhoudingen aan de slag. Een vezelrijke wintermix:

 

WINTERMIX

 

-   10% LT-vismeel

-    5% Predigested vismeel

-   25% Maïsmeel

-   15% Tarwemeel volkoren

-   15% Tarwebloem

-   10% Sojameel volvet

-   10% Tarwezemelen

-   10% Tarwekiemen

 

Gewoon aanmaken met eieren en verder verwerken. Deze eenvoudige mix kun je prima inzetten voor voercampagnes tot zo’n 14 graden watertemperatuur.

 

Over voeren in het voorjaar hoor je veel verschillende dingen. De één zegt dat het niet helpt, de ander zegt van wel. Ik zeg van wel, maar dan moet je je handeltje wel op de goede plek in het water gooien. Voor de tweede helft van de winter en de eerste van het voorjaar zoek ik graag een mooi talud of een plateau dat vlak bij de paaiplaatsen ligt. Daar zit je meestal wel goed. 250 tot 500 gram voeren per dag is meestal al voldoende in deze tijd van het jaar.

 

Als het water dan warmer wordt begint de paai. Tijdens die paai kun je het beste de hengels even in de kast laten staan. Bollen draaien is het motto. Na het paaien zijn de vissen helemaal leeg en lusten wel een beetje aas. Als je de attractieve waarde van je inspanningen wat op wil schroeven, doe je het best het vezel uit je recept en schroef je het vismeel op naar een totaal van 40%. Ook een scheutje olie van 50 ml per kg op de volgende mix zal je geen teleurstellingen opleveren:

 

ZOMERMIX

 

-   30% LT-vismeel

-   10% Predigested vismeel

-   30% Maïsmeel

-   15% Tarwebloem

-   15% Sojameel volvet

 

Ook deze mix gewoon aanmaken met eieren en de olie.

 

Als je met zo’n eiwitrijk recept vlak na de paai in de weer gaat, zul je écht veel vissen kunnen vangen.

 

In de volle zomer vis ik niet zo veel. Alleen met de pen en af en toe een sociale sessie. Rond de paaiplaatsen kun je de hele zomer wel vis verwachten, maar als je de mazzel hebt in je eentje je ding te kunnen doen, als er een tijd lang een lekkere zuidwester staat, kun je me in de zomer nog wel eens aan de waterkant vinden. Aan het einde van die zuidwester wel te verstaan…

 

Tot 12 graden watertemperatuur kun je met je zomerrecept prima aan de slag, maar ik begin al eerder in het najaar met het aanpassen van de mix.  Als de eerste najaarsdagen komen, voeg ik 10% wintermix toe aan m’n zomermix. Dan kunnen ze er alvast aan wennen. Als je vanaf 20 graden – dalende - watertemperatuur steeds 10% zomermix vervangt voor wintermix, zit je rond de tien graden precies op de juiste verhoudingen.

 

In het najaar is voeren simpelweg de beste manier om een lading vis te verzamelen in een korte tijd.