Februari 2009 was het dan zover., eindelijk kon ik weer richting het zuiden van Europa. Richting Spanje, de plaats Caspe om precies te zijn, naar mijn geliefde rivier de Ebro. Het water wat ik sinds 1999 bevis en waar ik me ook echt thuis voel. Vele meervallen en karpers hebben sindsdien mijn fototoestel gepasseerd, maar deze trip zou wel speciaal worden. Voor het eerst ga ik in februari aan de slag op de Ebro om meerval en karper te vangen. Met 16 tot 18 graden zowaar een beetje lentegevoel, zeker omdat het in Nederland gewoon winter is. Een watertemperatuur van 6 graden en waterstijgingen van 1,5mtr per nacht zijn in deze maand op de Ebro geen uitzonderingen en ook nu niet.
Door het smeltwater van de Pyreneeën kan het in het voorjaar aardig spoken aan de oevers van de Ebro. Hetgeen het vissen moeilijk, maar ook spannend maakt. Eén ding wist ik zeker en dat is dat ik hard moest werken voor de vis. Omdat ik de boekingen in Nederland voor Catfish Capers (www.catfishcapers.co.uk) verzorg heb ik mijn vismaterialen in Caspe bij de eigenaar, Martin Walker, gestald. Martin is sedert 1998 te vinden aan de oevers van zijn ‘mighty’ Ebro en heeft zich sindsdien gevestigd in Caspe met zijn meervalkamp.
Ik denk aan hoe het allemaal is begonnen. In 1999 ben ik in contact gekomen met een meervalvisser die reeds 2 jaar viste op de Ebro. Met de auto en boot 2x per jaar 1900km heen rijden en 1900km terug, ware slijtageslagen, maar altijd meer dan de moeite waard! De eerste jaren waren echt ook de mooiste! We hebben van Escatron tot Mequinenza tot de Delta Rio Ebro bevaren, in kaart gebracht en gevist Alles was nieuw en alles was spannend, de mysterieuze meerval was onze targetvis voor de komende jaren.
Je kon een hele dag varen zonder ook maar iemand tegen te komen. Hoe bijzonder was het dat je in het vroege voorjaar (april) bij hoog water de vis kon volgen tot aan Escatron. Hele scholen met karper gevolgd door meerval. Er bovenop vissen met een kleine paling, een floater, de dieptemeter erbij en de vis naar boven kloppen met het kwakhoutje. Niets mooier dan dat! De spanning is echt onhoudbaar als je reactie ziet op je beeldscherm terwijl je aasvis harder en harder begint te trillen op de top van je hengel. Nu kan het ieder moment gebeuren, de aanbeet! Spectaculair waren de meervallen die in één streep vanaf de bodem (van 15mtr tot 1mtr) direct onder de boot je aas grepen. Snoeiharde aanbeten met kromme hengels tot in het handvat waren het directe gevolg. Vissen tot 2mtr waren absolute topvissen in die tijd! Karpers zagen we in scholen van zeker 100 stuks zwemmen, maar daar ging onze aandacht toen niet naar uit! Hoe anders is het nu op de Ebro met werkelijk prachtige en beresterke rivierschubs. Het huidige record ligt op 31kg pure schubkarper. Maar vissen boven de 15kg en 20kg worden met regelmaat gevangen. Weet wel in welk jaargetijde je waar gaat vissen op de rivier anders kom je bedrogen uit. Indien je dit goed doet geeft de Ebro zijn goud prijs indien niet dan kom je van een koude kermis thuis.
Al deze meervalexpedities heb ik vastgelegd op camera tot 2009 aan toe en hier zal nog een compilatie van gemaakt gaan worden die ik vast nog een keer zal laten zien bij MTC Baits.
Terug naar het heden. Nu is het hard werken voor de vis. Ik had Martin een aantal dagen voor vertrek nog gesproken en hij zei dat het moeilijk zou gaan worden i.v.m. het hoge water en de lage watertemperatuur. Niets dan goede moed en gewoon aan de bak dan maar, ik had het huisje van Martin (La Barca) geregeld en ik zat nu 40mtr van de Ebro af zodat ik maximaal mijn kostbare vistijd kon benutten. Nachtvissen is niet toegestaan aan de Ebro en hier wordt streng op gecontroleerd door de plaatselijk politie.
De eerste drie dagen verliepen zonder meerval aanbeet en slechts één schubkarper had het landingsnet gevonden. En toch moest het goed gaan komen! Mijn maat en ik zaten bovenop de vis. Op de dieptemeter zag ik scholen met karper die hier lagen in het diepe, wachtend op de zon die de rivier naar hogere temperaturen moest stuwen. Met regelmaat kwam er een boven die zich even liet zien. Van de meerval echter geen enkel teken van leven het leek of ze van de aardbodem verdwenen waren! Zorgvuldig proberen de stek op te bouwen om de meerval in beweging te krijgen. Als aas gebruikte ik bloedpellets en inktvis of een combinatie hiervan. In verband met de lage watertemperatuur echt een minimum aan pellets gebruiken, eigenlijk een soort van single hook montage. De trukendoos moest open, naar de supermarkt en 10x 1kg blikken tonijn in olie lagen in mijn winkelmandje. Deze methode heeft me in de paaitijd fraaie meervallen opgeleverd terwijl de rest aan het blanken was.
De methode werkt als volgt. Pellets laten weken, tonijn en inktvis toevoegen en hier maak je 500 grams ballen van. Doordat de tonijn in olie lichter is dan water krijg je op de stroming een fantastisch voerspoor met zwevende deeltjes tonijn in het water. Vroeg of laat trigger je zo de meerval. De meerval komt via het geurspoor op je voerstek, begint te azen, en stoot dan op de voerbal. Op dat moment valt de bal uiteen en volgt er een ware tonijn geurexplosie. Hier reageert de meerval direct op door instinctief de bal op te zuigen inclusief je haakaas. Een methode die alleen ik bevis op de Ebro, anders dan anders, en zeer effectief is! Ook vis ik vaak met een Squid pop-up erboven voorzien van zilverpapier en kurk voor attractiviteit en drijfvermogen. Ook had ik twee karperhengels uitstaan met single hookbait in het midden van de rivier, in de oude bedding, op een diepte van 12mtrr. Ook op deze afstand (175mtr) lagen ook de twee meerval poken met 400 gram lood en anderhalve meter onderlijn met de eigen gemaakte ‘baitball’.
De vierde dag vroeg in de ochtend, half 6, eindelijk de eerste aanbeet en jawel op de Squid pop-up. De hengel direct langzaam en tot krom in het handvat gebogen, dit betekend grote vis! Traag en log komt de vis in beweging en ik geef geen enkele meter slip, dit om te voorkomen dat de meerval een obstakel zoekt. Strak houden en buigen of barsten, alles of niks! En alles wordt het! Na 15 minuten komt de vis eindelijk onder de kant en laat luchtbellen af, voor mij het sein dat de vis naar boven gaat komen. 211 centimeter bij 76kg, geen slecht begin en de eerste honderd ponder is een feit! Ook meldt de eerste karper zich op de single hookbait, en pracht van een vis met zichtbare littekens van een lang verleden in de Ebro met vele vijanden. Deze dag vangen we nog twee meervallen tot 62kg en twee karpers tot 14,5kg. De kop is eraf en de trip is nu eigenlijk al geslaagd, heerlijk in februari met 16 tot 18 graden en vis op de kant.
De volgende dagen stijgt en daalt het waterpeil variërend van een 1/2 tot 1 meter en daalt en stijgt de temperatuur met zo’n 3 graden. Toch weten we onder deze omstandigheden nog drie meervallen te landen en verspelen we er twee. Meervallen tot 45kg komen op het droge en gezien de tijd van het jaar zeker geen slecht resultaat. Ook de karper laat zich nu regelmatig zien, ik blijf simpel vissen. Niet te moeilijk. Goed nadenken en de rivier scherp observeren, hoe ‘loopt’ de stroming en waar houdt de vis zich op. Het is nu 20.00u en de duisternis is ingevallen, als plotseling de screamer langzaam op stoom komt. Iets heeft mijn aas gepakt en is niet onder de indruk van 140 gram lood dat aan de lijn zit. In eerste instantie ga ik van meerval uit, maar als na een minutenlange dril plots een schubkarper opduikt weet ik dat dit een goede karper moet zijn. 18,5kg bij een lengte van 106cm, wat een schitterende Ebro bak! Snel worden er foto’s genomen en word de vis teruggezet. Er wordt nog even doorgevist en dan komt er een eind aan deze trip aan één van de mooiste rivieren van Europa. Een rivier waar al heel veel over gezegd en geschreven is, maar voor mij nog steeds van ongekende schoonheid in al haar facetten. Hier kom ik thuis!
