Eindelijk is het zo ver, vrijdagmorgen, na een redelijk relaxed weekje op het werk staat de vrijdag voor de deur. Snel nog de laatste spullen inpakken en om 5.00u vertrekken Kevin en ik. Na twee keer een licht oponthoudt rond Antwerpen en Parijs gaat de reis als een speer en om 15.30u staan we voor de poort van het betaalwater, Domain de la Ribiere.
Nadat we onze kamer hebben gezien, we boeken altijd een nacht pension zodat we fris en fruitig aan de start staan, gaan we op zoek naar Jerom de visgids. Een voordeel op dit water is dat je geen stekken kunt reserveren, dit brengt met zich mee dat wie het eerst komt het eerst de keus heeft voor de beste stekken. Het eerste ‘probleem’ is er al na de boel te hebben verkent en een gesprek met een paar Belgen (Marc BMW en maat). Het blijkt dat ze met z’n vieren zijn, de twee anderen zitten op de bosstek. Deze stek heeft wel vis opgeleverd maar is nu stil gevallen, doordat de temperatuur omhoog is gegaan. De stek van Marc begint nu vis op te leveren. We willen deze stek graag overnemen en daar begint het gedonder, de stek kunnen we niet overnemen want er komen vier Fransozen die daar gaan vissen. Ik gelijk er overheen dat dat niet kan want je kunt niet reserveren, maar het zijn natuurlijk Fransen en dat is toch anders. Als we in het pension terug zijn proberen we de Franse kookkunst, deze is wereldberoemd maar dat deze kookkunst niet voor een Michelinster in aanmerking komt is ons al snel duidelijk. Deze tent is niet top! Gebakken eend met een bonenmix (!?), wat is er toch met die Fransen!?
Na het eten gaan we nog maar even naar het water, want we staan nog steeds in dubio. Of de bosstek, diep water levert vaak grote vissen op, maar is de laatste dagen stil gevallen of de stek van vorig jaar, een strategisch goede stek die ligt op de weg naar het paaigebied. We gaan nog even buurten bij Marc BMW en zijn maat en daarna nemen we toch een beslissing, hopelijk de goede, we kiezen voor stek 8 & 9. Het is goed druk en de stekken zijn alweer veranderd. Er zit dertien man op negen hectare water, knap druk dus. Vooral als je vooraan zit, dan zit je gewoon op elkaars lip, de stekken zijn daar echt te klein!
Zaterdagmorgen, om op de stek te komen is al een hele tour. Met de tractor en platte wagen gaan we naar de stek die we overnemen van twee Fransmannen. Wat die hier te zoeken hadden is nog steeds één groot vraagteken. Die snappen er niets van. Een week gevist en geblankt, maar wel alles opgevoerd! Ze hadden 10kg maïs bij zich en 2kg ballen. Om 14.00u uur zijn we aan het vissen. De spirit zit er goed in en we verwachten er veel van. De vissen springen vaak aan de overkant. Ga op de valreep nog even wat boodschappen halen, maar op de parkeerplaats is het verdacht stil en ja hoor Franse siësta. Van 11.30u tot 14.30u sta je voor een dichte deur... wachten maar.
Terug aan de waterkant zijn we nog steeds vol verwachting en misschien niet onterecht, want de temperatuur gaat omhoog. De vissen trekken naar het ondiepe water. Na vannacht er nog een keer eruit te zijn geweest om te pissen nog steeds niets, dus maffen maar. Het vertrouwen is er nog steeds! Dan om 6.10u uur, als zo vaak uit het niets, komt de Delkim van Kevin tot leven. Haak gezet en drillen maar, de vis vecht niet echt maar komt draaiend naar de oppervlakte. Na een korte dril schep ik de eerste vis voor Kevin en in het net zie ik het gelijk, een hoge dertiger of zelfs misschien een veertiger! In ieder geval een nieuwe PB voor Kevin. Na de vis onthaakt te hebben op naar de unster. Deze stopt pas bij 43,2 pond, Kevin heeft zijn oude PB verpletterd met bijna 6 pond! De zondag verloopt voor de rest rustig. Om 16.00u uur aas ververst en gevoerd. De accu van de voerboot blijkt leeg, heeft wel aan de oplader gezeten maar is waarschijnlijk stuk. Zes hengels liggen er alweer in en het loopt als een trein, we weten dan ook precies wat we aan elkaar hebben .Bakje van de voerboot vullen, schuimpje op de haak, uitvaren en droppen maar.
Ik ben druk met de zevende hengel als Kevin bij me weg loopt en een "beet man" roept. Hij haakt de vis en ik krijg de hengel van hem, we vissen om de beurt om met een gelijk aantal vissen naar huis te gaan. Gewicht is minder belangrijk. We gunnen elkaar evenveel. Sta de vis te drillen als Kevin op de andere hengel een dropback krijgt, hoezo paniek, er gebeurt verder niets en als hij bij me staat begint de hengel te lopen. Ik land mijn vis en zak hem even, help Kevin en voor je het weet liggen er twee vissen op de kant, hoezo karpervissen! En hoe raar kan het lopen, voor mij een bak van 18,2 kg en voor Kevin een mooie spiegel 16,6kg. Vandaag pannenkoeken gegeten en onder het genot van een lekkere bak koffie samen de dag doorgenomen. We hopen dat we deze lijn van vangsten door kunnen zetten en als het weer zo blijft heb ik er alle vertrouwen in. Om 23.00u gaan we plat en proberen wat te slapen, maar dit lukt allerminst. Om 23.20u een run (bodembait) na een rustige dril in het volle onweer (is dit wel verantwoordt!?) land ik een langgerekte schub van 14kg, weer eens wat anders. Maandagavond verder niets gezien, er wordt her en der wel vis gevangen maar niet veel en vooral klein.
Drie hengels op een andere plek gelegd (halverwege en driekwart), maar eens zien of het wat wordt. Iedereen vis namelijk met alle hengels aan de overkant van het water. Met twee hengels vissen we pop-up maïs en pop-up pellets. Kevin is buurten bij de buurman. Deze zit bij een obstakel te vissen en heeft geen Snake leader bij zich. Kevin regelt wat van onze Snake leader voor hem, maar hij blijft wel erg lang weg. 15.10u run (360 rig) en na een ingewikkelde dril, de vis zwemt onder de lijnen door, land ik een mooie schub van 11,1kg. Ik zak de vis even zodat Kevin foto’s kan maken. Ik wil de hengel weer uitvaren als de 2de run zich aankondigt, eerst een paar piepen dan de volle run (bodembait). Dit keer een rustige dril en vlot komt de vis onder de kant, ik ga het water in en schep een spiegel van 17,2kg. Kevin is er weer en ik vraag waar hij nou bleef. Hoezo vraagt Kevin. Nou ja, ik heb al twee vissen! We kijken elkaar aan als we een Delkim horen en ja hoor de volgende vis voor Kevin is een mannelijke vis van 11,2kg.
Tegen 18.00u lekker gegeten en alles opnieuw uitgebracht. De hengels liggen er nog maar net in als we weer een beet krijgen (bodembait). Deze is voor Kevin en wat voor één... een prachtvis van 17,5kg. De ene vis is nog mooier dan de andere! Wij zijn van de moderne gemakken voorzien en kijken een DVD over karpervissen tot we een dropback krijgen op een van onze hengels die halverwege ligt. Ik probeer de haak te zetten maar sla in het luchtledige... shit! Als we staan na te praten over het hoe en waarom, dit is karpervissers eigen altijd proberen een verklaring te vinden op de vragen die ontstaan bij een misser, begint de tweede hengel van rechts te lopen.
De misser van net wordt duidelijk als we aan het drillen zijn. Er komt eerst vreemde lijn boven water en daarna wordt de vis geland. Wat blijkt de vis is verspeeld en heeft 50 meter lijn achter zich aan bungelen wat verschrikkelijk in de knoop zit. De vis is langs de lijnen gezwommen en heeft overal een registratie veroorzaakt. De haak zat verstrikt in de lijn die achter de vis aankwam. Deze vis klokt 15,1kg. Alles weer uitgevaren en we zijn klaar voor de nacht. Met het licht worden om 06.00u een dropback op de ondiepe hengel voor Kevin, mooie vis van 16,2kg. Wel vroeg nog, dus maar weer slapen. Het regent en de Delkims produceren regelmatig piepjes veroorzaakt door zwaluwen die even uitrusten op de hengels, hun veren poetsen en dan weer verder gaan. Rond 09.00u toch een run op de 360 rig. Na een leuk gevecht waar de lijn elke keer blijft ‘haken’ achter de rugvin een mooie spiegel van 17,2kg. Zoals verwacht was het de rest van de dag stil. Het weer slaat om en dit kon voor ons wel eens verkeert uitpakken. Nog even een kaartje leggen en dan maffen, hopen op één of twee beten.
Woensdag, daar waar we bang voor waren komt uit een weeromslag. De watertemperatuur is gezakt met 3,5 graad in nog geen 12 uur. Er heeft een storm over het water getrokken en ik denk dat de vis zich zal terugtrekken naar de diepe stukken bij de dam. Het blijkt wel uit de vangsten vannacht, alleen bij de dam is vis gevangen, twee vissen van 14kg en 14,5kg. Deze middag vangen ze nog een vis van 19kg. Wat een paniek de jongens weten niet wat hen overkomt. Gisteren niet het aas ververst, maar dat heeft ook niets uitgemaakt. Om 17.00u alles weer uitgevaren en maar weer gaan met die banaan. We zijn net klaar met de hengels als Kevin een dropback krijgt... mis k*t! Deze aanbeet geeft wel weer vertrouwen. We zitten in de bivy en het hagelt in combinatie met zware windstoten. Het is 22.00u en we gaan zo slapen. Na twee dagen regen begint alles wel klam te worden in de bivy. We praten elkaar moed in van de aanhouder wint, want dat is het spreekwoord, maar de aanhouder zit ook wel eens voor niets.
Het is nu donderdagmiddag en sinds woensdag geen stoot meer gezien. Snel nog even foto’s maken van de omgeving. Morgen, vrijdag, de laatste boodschappen halen en de bus aftanken met diesel. We hopen allebei nog op één of twee vissen, misschien vannacht of in de laatste nacht. Vrijdag, de jongens op de bosstek hebben twee vissen erbij 9kg en 15,5kg. Zelf drie piepen gehad op een hengel van Kevin. Vannacht was het wederom rustig, ben er nog even uit geweest en gezien dat het weer beter wordt. In de ochtend nog maar eens boodschappen inslaan. Als ik terug kom is Kevin aan het uitvaren. Had je vis vraag ik. Nee man, waar bleef je nou, heb net een hele grote verspeeld is zijn antwoord. Nou rustig maar zeg ik, Kevin is de weg nog een beetje kwijt en ik laat hem maar even alleen dat is nu beter... geloof me. Het was één van de topvissen van het water. Hier het relaas van Kevin.
Mijn vader is boodschappen doen en ik zit me een beetje te vervelen. Ik ga maar wat opruimen en de afwas doen. Dan om 10.15u een run op de 360 rig en zet de haak. De vis neemt gelijk lijn wat voor hier ongewoon is en de vis blijft ver weg. Na een pittige dril komt hij langzaam naar de kant, klaar om te scheppen is deze topper nog niet, maar ik probeer het wel. Bij de eerste poging blijkt dat de vis nauwelijks in het net past. Met een korte draai van de vis probeer ik hem te scheppen, maar ik krijg het net niet omhoog. De vis draait op zijn flank het net uit en zwemt links van me weg. Boven in het water begint hij te ploegen en dan gebeurt het ... door de slip en ja hoor haak los! Het is stil en alles stort ineen... je ziet de vis wegglijden en daar sta je dan. Onweer boven Ribiere! Ik neem even tijd voor mezelf en daarna gaat het wel weer.
Vrijdagavond gamba’s gegeten en daarna de afwas gedaan. Het is alweer de laatste nacht. De jongens achter ons hebben nog een vis. De vissen springen wel weer maar heel dicht tegen de kant. Ik ga nog maar even de boel verkennen onder de kant en weet twee ondiepe plaatjes te vinden, één op 50cm diep en één op 80cm diep, dit is achter de oude rivierbedding. We besluiten twee hengels erop te gooien en gaan de laatste nacht in. Jerom de visgids komt ons om 08.00u morgenvroeg ophalen met de tractor. We kijken vanavond nog even over het water en nemen stilaan al afscheid van het water, morgen alles inpakken en dan zo snel mogelijk weg. Aan slapen komen we nog even niet toe als om 23.15u de hengel aan de overkant op 50cm diepte tot leven komt en een mooie spiegel oplevert voor Kevin, 10,1kg het is een mannelijke vis vol hom. Opnieuw uitgevaren maar om hem in het donker weer op dezelfde plek te krijgen val niet mee. 23.45u, we zitten nog even wat na te praten als de andere hengel, die op 80cm, begint te lopen en een spiegel van 15,2kg oplevert. Weer alles uitgebracht en proberen te slapen. Na een paar rustige dagen vanaf de weersomslag toch nog twee vissen in de laatste nacht. Zoals wel vaker kwam de weersverbetering voor ons te laat. De jongens die na ons komen konden wel eens goede zaken doen.
We worden op tijd opgehaald door Jerom met de tractor. Even douchen en de bus inpakken en we zijn er weer klaar voor. Jerom wil nog weten wat we zoal hebben gevangen en we noemen het rijtje op. Gemiddeld 15kg heel goed volgens hem. Wij hebben een mooie trip gehad en de weg naar huis valt gelukkig mee. We rijden om 10.00u weg uit Ribiere en zijn om 19.15u weer thuis. Oké, het is wel 1050 kilometer rijden, maar het is het wel waard... wat een aantal dikke vissen zeg! Ribiere... tot volgend jaar.
Ik verkeer in de gelukkige situatie dat ik een goede vismaat heb, deze is ook mijn collega en woont tevens in hetzelfde huis als ik. Het is namelijk mijn zoon. Deze combinatie is, denk ik, wel uniek maar prijs me er wel gelukkig mee! Hierbij wil ik Kevin bedanken voor alle support tijdens de sessies die we samen al hebben gehad en die we nog gaan beleven. Verder wil ik mijn vrouw bedanken voor het vertrouwen in al deze jaren. MTC Baits ook bedankt.
